1
00:00:13,972 --> 00:00:16,933
ความรักที่เหนียวแน่นของเรา
2
00:00:20,061 --> 00:00:22,105
สมาคมได้รับ
การบริจาคในปีนี้?
3
00:00:22,605 --> 00:00:23,940
พวกเขาทำครับ
4
00:00:25,775 --> 00:00:28,778
มหกรรมกีฬาแห่งชาติ ประจำปี 2569
ผู้เล่นตัวจริงของทีมโรงเรียนมัธยม
5
00:00:31,114 --> 00:00:34,159
โค้ช: ฮง โด-ยอป
ผู้ช่วยโค้ช: จางแทฮา
6
00:00:37,245 --> 00:00:38,371
ฮง โด-ยอบ.
7
00:00:39,247 --> 00:00:40,498
จางแทฮา.
8
00:00:42,167 --> 00:00:43,501
พวกเขาอยู่ด้วยกันเหรอ?
9
00:00:49,215 --> 00:00:51,843
ดังนั้นบุรุษผู้ดูหมิ่นผู้ใด
ที่ได้ต่อสู้นอกสังเวียน
10
00:00:53,136 --> 00:00:55,555
ทรงรับลูกศิษย์อันล้ำค่าของพระองค์กลับคืนมา
11
00:00:56,473 --> 00:00:58,682
ความภูมิใจของกูจิน คิมพิลซึง!
12
00:00:58,683 --> 00:01:00,518
คุณได้สิ่งนี้!
13
00:01:12,822 --> 00:01:14,032
เขามีสิ่งนี้
14
00:01:15,241 --> 00:01:17,660
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอควรทำ
ในตอนนี้
15
00:01:24,000 --> 00:01:27,211
ก่อนที่ฉันจะสูญเสียความทรงจำไป
16
00:01:27,212 --> 00:01:28,171
บางทีฉันอาจเป็นมืออาชีพ...
17
00:01:29,631 --> 00:01:30,965
มหัศจรรย์!
18
00:01:31,466 --> 00:01:33,760
- คุณ ยอดเยี่ยม น่าทึ่งมาก
- คุณฉลาด.
19
00:01:35,011 --> 00:01:36,596
เธอสูญเสียความทรงจำของเธอเหรอ?
20
00:01:39,891 --> 00:01:41,267
เราพบตำแหน่งของเธอแล้ว
21
00:01:42,185 --> 00:01:44,979
ว่ากันว่าเธออาศัยอยู่ที่ Gujin
กับจางแทฮา
22
00:01:47,023 --> 00:01:48,775
ฉันต้องดูด้วยตัวเอง
23
00:02:11,089 --> 00:02:12,507
นี่เป็นของคุณนายเหรอ?
24
00:02:37,157 --> 00:02:37,991
ขอบคุณ
25
00:02:39,742 --> 00:02:40,743
ไม่มีปัญหา.
26
00:02:47,083 --> 00:02:48,376
แต่
27
00:02:49,169 --> 00:02:51,129
นั่นเป็นของคุณจริงๆเหรอ?
28
00:02:53,089 --> 00:02:54,883
ดูเหมือนนาฬิกาของผู้หญิง
29
00:03:04,350 --> 00:03:05,267
ใช่ไหม?
30
00:03:05,268 --> 00:03:07,145
คุณมีสายตาที่กระตือรือร้น
31
00:03:07,729 --> 00:03:10,148
เห็นได้ชัดว่ามันเล็กเกินไปสำหรับข้อมือของคุณ
32
00:03:13,193 --> 00:03:14,319
มันเคยเป็นของผู้หญิง...
33
00:03:16,321 --> 00:03:17,906
แต่ตอนนี้มันเป็นของฉันแล้ว
34
00:03:22,660 --> 00:03:23,494
ตกลง.
35
00:03:29,042 --> 00:03:30,168
ฉันจะได้พบคุณอีกครั้ง
36
00:03:38,885 --> 00:03:40,053
มีอะไรผิดปกติกับฉัน?
37
00:03:41,429 --> 00:03:43,348
ถึงไม่หนาวแต่ฉันก็หนาวนะ
38
00:03:57,695 --> 00:04:01,573
ประเด็นคือฉันไม่เคยเห็นเขาเลย
รอบหมู่บ้านมาก่อน
39
00:04:01,574 --> 00:04:04,117
เขากำลังสวม
เป็นชุดสูทที่ดีและแพงจริงๆ
40
00:04:04,118 --> 00:04:07,538
และมีผมเต็มศีรษะ
และดวงตาที่เฉียบคมคู่นี้
41
00:04:08,248 --> 00:04:11,584
แต่ที่แปลกก็คือ
เขามีนาฬิกาของผู้หญิง
42
00:04:12,085 --> 00:04:14,045
- คุณรู้ไหมว่าเขาเป็นใคร?
- ฉันแน่ใจว่าทำ
43
00:04:14,963 --> 00:04:15,879
เขาเป็นใคร?
44
00:04:15,880 --> 00:04:17,839
คุณคิดว่ามันหมายถึงอะไร
45
00:04:17,840 --> 00:04:21,135
เมื่อชายผู้มีสายตาเฉียบแหลมเดินไปมา
ใส่นาฬิกาผู้หญิงเหรอ?
46
00:04:21,844 --> 00:04:24,389
หมายความว่าเขาสูญเสียลูกหินไปแล้ว
47
00:04:30,979 --> 00:04:32,647
คุณอยู่ที่นี่ซองวอล
48
00:04:36,693 --> 00:04:37,609
เช็คเงินเดือน
49
00:04:37,610 --> 00:04:39,862
นี่อะไรน่ะ? “เช็คเงินเดือน”?
50
00:04:41,781 --> 00:04:45,660
รอก่อน ฉันได้รับเงินเหรอ?
51
00:04:46,411 --> 00:04:47,829
เย้ ฉัน!
52
00:04:50,540 --> 00:04:52,667
น่ารักนะเงินเดือนฉัน
53
00:04:53,293 --> 00:04:57,714
ตอนนี้คุณได้รับเงินแล้ว
ทำไมไม่ซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้ตัวเองล่ะ?
54
00:04:58,214 --> 00:05:01,884
คุณชอบแต่งตัวใช่ไหม?
55
00:05:13,271 --> 00:05:14,438
ดังนั้น
56
00:05:14,439 --> 00:05:19,651
คุณกำลังบอกว่าคุณคือเบคซังกิล
ประธานมิแร อีเดน
57
00:05:19,652 --> 00:05:23,322
แต่ทำไมคุณถึงมาพบฉัน?
58
00:05:23,323 --> 00:05:25,283
ถ้าคุณไม่รังเกียจฉันจะถาม
59
00:05:25,950 --> 00:05:29,078
ทำไมคุณถึงได้พบกับกวักชีฮยอนคุณหมอ?
60
00:05:31,122 --> 00:05:32,873
อัยการโก… ฉันหมายถึงโกจีวอน
61
00:05:32,874 --> 00:05:35,918
เป็นผู้ป่วยความจำเสื่อม
ที่มาหาฉันเมื่อประมาณเดือนที่แล้ว
62
00:05:36,669 --> 00:05:39,504
เธอเกิดความสงสัย
ของแฟนคนปัจจุบันของเธอ
63
00:05:39,505 --> 00:05:42,799
และวันหนึ่งเธอบอกว่าเธอจำได้
ชายคนหนึ่งชื่อ กวัก ชีฮยอน
64
00:05:42,800 --> 00:05:45,594
เธอต้องการรู้ความจริง
65
00:05:45,595 --> 00:05:49,557
ฉันจึงติดตามเขาและพบกับเขา
66
00:05:51,059 --> 00:05:54,812
แล้วทำไมคุณถึงบอกกวัก ชีฮยอน
ที่คุณไม่รู้จักอัยการโก?
67
00:06:00,485 --> 00:06:03,112
ฉันรู้สึกกลัว
68
00:06:04,155 --> 00:06:07,199
ดูเหมือนว่า
มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น
69
00:06:07,200 --> 00:06:09,368
และฉันไม่อยากเข้าไปยุ่งด้วย
70
00:06:09,369 --> 00:06:12,872
ฉันเป็นเพียงหมอธรรมดา
ที่เปิดคลินิกเล็กๆในประเทศ
71
00:06:13,873 --> 00:06:16,417
ฉันไม่รู้อะไรเลยจริงๆ
72
00:06:16,918 --> 00:06:22,382
ดังนั้นฉันจะขอบคุณมาก
ถ้าคุณสามารถกรุณาออกไปตอนนี้
73
00:06:28,846 --> 00:06:31,516
เมื่อไหร่จะคิด.
อัยการโกจะได้ความทรงจำกลับคืนมาเหรอ?
74
00:06:33,351 --> 00:06:34,726
นั่นเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้
75
00:06:34,727 --> 00:06:35,853
คุณไม่ใช่หมอของเธอเหรอ?
76
00:06:36,437 --> 00:06:38,231
ฉันเป็นหมอของเธอ ใช่ ไม่ใช่โชคลาภ…
77
00:06:40,483 --> 00:06:42,610
ฉันขอโทษ. มันออกมานิดหน่อย...
78
00:06:54,414 --> 00:06:56,582
มันจะต้องมีวิธี
เพื่อให้ความจำของเธอกลับคืนเร็วขึ้น
79
00:06:58,251 --> 00:06:59,335
ต้องไม่อยู่ที่นั่นเหรอ?
80
00:07:18,646 --> 00:07:19,814
แทฮา.
81
00:08:20,208 --> 00:08:21,292
ปล่อยมือ.
82
00:08:40,645 --> 00:08:42,438
นายฆ่าฉันได้นะ
83
00:08:42,939 --> 00:08:44,606
คุณไม่จำเป็นต้องฆ่าฉันอย่างดี
84
00:08:44,607 --> 00:08:48,986
คุณสามารถทำอะไรก็ได้ที่คุณต้องการกับฉัน
จนกว่าความโกรธของเจ้าจะหมดไป
85
00:08:52,281 --> 00:08:53,115
กรุณา...
86
00:08:57,620 --> 00:08:59,956
โปรดไว้ชีวิตอัยการโกด้วย
87
00:09:03,251 --> 00:09:05,085
เธอไม่มีความทรงจำของเธอตอนนี้
88
00:09:05,086 --> 00:09:07,380
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำ
ว่าเธอเป็นอัยการ
89
00:09:07,880 --> 00:09:10,216
เธอไม่สามารถทำอันตรายใด ๆ แก่คุณได้ครับ
90
00:09:14,470 --> 00:09:15,555
แทฮา.
91
00:09:18,808 --> 00:09:19,642
ใช่?
92
00:09:22,228 --> 00:09:23,437
จบเรื่องเมโลดราม่าแล้ว
93
00:09:29,819 --> 00:09:31,320
ทำไมคุณถึงปล่อยให้เธอมีชีวิตอยู่?
94
00:09:39,453 --> 00:09:41,497
เธอคือคนที่ฉันเป็นหนี้เมื่อนานมาแล้ว
95
00:09:54,927 --> 00:09:58,598
จางแทฮาที่ทำงานเหมือนเครื่องจักร
เป็นเวลา 14 ปีโดยไม่มีการพลาดแม้แต่ครั้งเดียว
96
00:09:59,932 --> 00:10:03,144
ทำทั้งหมดนี้เพราะว่า
ความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ บ้างไหม?
97
00:10:29,920 --> 00:10:30,838
มากับฉัน.
98
00:10:57,406 --> 00:10:59,450
กล่าวสวัสดีกับเด็กชายของคุณ เป็นเวลานานแล้ว
99
00:11:10,127 --> 00:11:12,296
หากพวกเขารับใช้คุณอย่างดี
100
00:11:13,297 --> 00:11:15,424
คุณจะไม่มีวันทำ
ทางเลือกที่ผิด
101
00:11:16,550 --> 00:11:18,134
ช่างน่าเสียดาย
102
00:11:18,135 --> 00:11:19,011
เลขที่!
103
00:11:23,391 --> 00:11:24,600
ท่าน!
104
00:11:27,561 --> 00:11:28,896
จางแทฮา อย่าขยับ!
105
00:11:34,819 --> 00:11:36,779
พวกเด็กผู้ชายจะต้องตำหนิสำหรับสิ่งนั้น
106
00:11:39,240 --> 00:11:40,324
กรุณาหยุด!
107
00:11:41,617 --> 00:11:42,451
ท่าน!
108
00:11:42,952 --> 00:11:44,828
ทำร้ายฉันแทน!
109
00:11:44,829 --> 00:11:47,206
เอาน่า นั่นไม่ถูกต้อง
110
00:11:47,832 --> 00:11:49,999
คุณก็รู้ว่าฉันชอบคุณมากแค่ไหน
111
00:11:50,000 --> 00:11:52,378
ฉันไม่เคยทำอะไรเลย
มันดูเด็กเกินไปสำหรับคุณ
112
00:11:53,546 --> 00:11:54,630
ท่าน!
113
00:11:56,549 --> 00:11:58,300
ไม่ อย่า!
114
00:11:59,218 --> 00:12:00,385
แทฮาครับท่าน!
115
00:12:00,386 --> 00:12:01,303
ท่าน!
116
00:12:04,682 --> 00:12:05,683
แทฮา!
117
00:12:45,806 --> 00:12:48,142
ทั่วทั้งภาคตะวันออก
และประวัติศาสตร์ตะวันตก
118
00:12:49,059 --> 00:12:52,855
ผู้คนไม่ได้ใช้ปืนหรือมีด
เพื่อทรมานผู้ที่เลวร้ายที่สุดของพวกเขา
119
00:12:58,319 --> 00:13:01,405
พวกเขากลับปิดตาแทน
ด้วยผ้าสีดำผืนเดียว
120
00:13:02,990 --> 00:13:06,535
กลัวไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
น่ากลัวกว่าปืนหรือมีดใดๆ
121
00:13:08,954 --> 00:13:10,538
ฉันรู้ว่าคุณกำลังวางแผนอะไร
122
00:13:10,539 --> 00:13:12,540
ต่อไปและลอง
123
00:13:12,541 --> 00:13:17,463
แต่ทุกวันจินตนาการของคุณจะ
กินคุณไป สงสัยเกี่ยวกับแผนของฉัน...
124
00:13:19,256 --> 00:13:20,549
สำหรับคุณ…
125
00:13:22,927 --> 00:13:24,845
และอัยการโก
126
00:13:30,684 --> 00:13:33,354
คุ้มกันผู้อำนวยการจางกลับบ้าน
127
00:13:34,730 --> 00:13:35,689
ด้วยความเคารพ
128
00:13:46,951 --> 00:13:50,370
จางแทฮาดูเหมือนไม่รู้ถึงสิ่งพิเศษนี้
หลักฐานที่ กวัก ชีฮยอน กล่าวถึง
129
00:13:50,371 --> 00:13:54,458
ถ้าเขามีเขาคงไม่ขอร้อง
เขาก็จะพยายามเจรจา
130
00:13:58,671 --> 00:14:02,341
มีเพียงอัยการโกเท่านั้นที่รู้
หลักฐานนั้นอยู่ที่ไหน
131
00:14:04,760 --> 00:14:06,178
แต่เธอจำไม่ได้
132
00:14:07,429 --> 00:14:09,013
ถ้าเราดูแลเธอตอนนี้--
133
00:14:09,014 --> 00:14:13,310
ไม่หรอก นังนั่น อัยการโก
คงจะมีแผนบี
134
00:14:17,273 --> 00:14:20,859
หากมันถูกฝังอยู่ที่ไหนสักแห่ง
และจัดการให้ปรากฏออกมาทางใดทางหนึ่ง
135
00:14:20,860 --> 00:14:22,902
มันจะเป็นจุดจบสำหรับฉันและนายกเทศมนตรีจู
136
00:14:22,903 --> 00:14:24,321
เราจะต้องค้นหาและทำลายมัน
137
00:14:27,491 --> 00:14:28,742
เพื่อที่จะทำอย่างนั้น...
138
00:14:34,456 --> 00:14:36,667
เราต้องปลุกความทรงจำของอัยการโก
139
00:14:39,587 --> 00:14:40,796
เฮ้ แทฮา.
140
00:14:41,630 --> 00:14:44,632
แทฮา คุณหมายถึงอะไร?
141
00:14:44,633 --> 00:14:45,925
แบคซังกิลอยู่ที่นี่เหรอ?
142
00:14:45,926 --> 00:14:47,219
คุณเจอเขาไหม?
143
00:14:49,138 --> 00:14:50,931
อึนซาสบายดีไหม?
144
00:14:52,349 --> 00:14:53,934
ฉันต้องไปที่ไหนสักแห่งตอนนี้
145
00:14:54,518 --> 00:14:56,979
ฉันจะบอกรายละเอียดเมื่อฉันกลับมา
146
00:14:57,479 --> 00:14:59,355
ได้โปรดปกป้องอึนเซในขณะที่ฉันไม่อยู่ด้วย
147
00:14:59,356 --> 00:15:00,649
- ตกลง.
- แน่นอน.
148
00:15:07,948 --> 00:15:09,575
ความดี.
149
00:15:14,663 --> 00:15:15,623
จางแทฮา.
150
00:15:16,123 --> 00:15:19,001
กีจุน ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ
151
00:15:21,629 --> 00:15:24,005
ไม่ ฉันไม่ต้องการ ฉันจะไม่.
152
00:15:24,006 --> 00:15:28,718
ฉันไม่อยากมีส่วนร่วมจริงๆ
ในนี้อีกต่อไป
153
00:15:28,719 --> 00:15:29,887
โกอึนเซมีอาการความจำเสื่อม
154
00:15:30,554 --> 00:15:33,641
ตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุดที่จะจัดการกับเธอ
ก่อนที่ความทรงจำของเธอจะกลับมา
155
00:15:34,266 --> 00:15:37,353
แต่ถึงกระนั้น Baek Sang-gil ก็ทำให้เธอยังมีชีวิตอยู่
ทำไมคุณถึงคิดว่าเป็นเช่นนั้น?
156
00:15:38,437 --> 00:15:39,812
ฉันจะรู้ได้อย่างไร?
157
00:15:39,813 --> 00:15:41,649
ที่ถามเพราะผมมีลางสังหรณ์
158
00:15:42,399 --> 00:15:43,816
คุณพบกับกวักชีฮยอน
159
00:15:43,817 --> 00:15:45,151
แล้วเรื่องนั้นล่ะ?
160
00:15:45,152 --> 00:15:47,487
ฉันแน่ใจว่ากวัคชีฮยอน
ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
161
00:15:47,488 --> 00:15:49,907
แต่เขากำลังเดินไปรอบ ๆ
ตามหาโกอึนเซ
162
00:15:50,616 --> 00:15:53,576
นั่นหมายถึงเบคซังกิล
ยังคงมีประโยชน์สำหรับเขา
163
00:15:53,577 --> 00:15:55,995
เขาคงต้องการอะไรมากกว่านี้
จากโกอึนเซ.
164
00:15:55,996 --> 00:15:57,581
เราจำเป็นต้องค้นหาว่ามันคืออะไร
165
00:15:59,083 --> 00:16:00,376
กีจุน ขอร้องล่ะ
166
00:16:01,043 --> 00:16:02,252
คุณคือความหวังเดียวของฉัน
167
00:16:04,254 --> 00:16:07,633
ฉันไม่ต้องการจริงๆ คุณ…
168
00:16:08,258 --> 00:16:12,429
เราไม่สนิทกันเธอจึงต้องไม่รู้
แต่ฉันเป็นแมวขี้กลัวมาก
169
00:16:13,097 --> 00:16:15,556
ฉันไม่สามารถดู คำถามที่ยังไม่มีคำตอบ
มันทำให้ฉันประหลาดใจ
170
00:16:15,557 --> 00:16:18,893
การแสดงนั้นเรียกว่าอะไร?
ทีวีลึกลับเซอร์ไพรส์: ความจริงหรือนิยาย?
171
00:16:18,894 --> 00:16:21,855
ฉันไม่สามารถดูมันได้
เพราะมันทำให้หัวใจฉันเต้นแรง
172
00:16:22,731 --> 00:16:24,858
จีจุน โปรดช่วยฉันด้วย
173
00:16:26,151 --> 00:16:27,027
ฉันบอกว่าฉันจะไม่--
174
00:16:27,987 --> 00:16:29,321
อะไร...
175
00:16:30,698 --> 00:16:31,864
ซูจี.
176
00:16:31,865 --> 00:16:33,700
ฉันทิ้งบางอย่างไว้ข้างหลัง
177
00:16:33,701 --> 00:16:35,411
วันนี้ทำให้ฉันเป็นบ้า
178
00:16:36,412 --> 00:16:39,415
จางแทฮาต้องการอะไรคุณ
เพื่อช่วยเขาด้วย?
179
00:16:40,249 --> 00:16:41,083
อะไร
180
00:16:48,173 --> 00:16:50,174
เอาล่ะดี
181
00:16:50,175 --> 00:16:55,222
มาฟังกันว่ามันคืออะไร
คุณต้องการให้ฉันช่วยคุณในเรื่อง
182
00:16:55,973 --> 00:16:56,890
มันคืออะไร?
183
00:17:01,228 --> 00:17:05,941
ชอนัน ซัมกอรี หยุดพัก
184
00:17:26,503 --> 00:17:28,714
เขาพูดอะไร? คุณรู้หรือไม่?
185
00:17:30,883 --> 00:17:33,760
เมื่อไหร่ที่คุณคิดว่า
อัยการโกจะได้ความทรงจำของเธอกลับคืนมาเหรอ?
186
00:17:33,761 --> 00:17:37,139
ทำไมประธานเบค ซังกิลถึง...
187
00:17:38,098 --> 00:17:39,516
ทำไมเขาถึงมาหาคุณ...
188
00:17:43,896 --> 00:17:45,730
พูดตามตรง
189
00:17:45,731 --> 00:17:49,275
ฉันชอบที่จะอยู่ห่างจากเรื่องยุ่งๆ
ฉันก็เลยเล่นเป็นใบ้
190
00:17:49,276 --> 00:17:51,903
แต่เนื่องจากตัวประธานเอง
191
00:17:51,904 --> 00:17:54,281
มาตลอดทาง
ที่จะถามฉันเกี่ยวกับโก จีวอน
192
00:17:55,032 --> 00:17:57,201
ฉันคิดว่าถึงเวลาที่ฉันรู้แล้ว
เกิดอะไรขึ้น
193
00:17:58,410 --> 00:18:02,831
ประธานแบคต้องการอะไร
จากอัยการโก?
194
00:18:04,666 --> 00:18:07,043
ทำไมฉันถึงบอกคุณอย่างนั้น?
195
00:18:07,044 --> 00:18:08,921
ฉันจะเชื่อใจคุณได้อย่างไร?
196
00:18:12,508 --> 00:18:14,843
ฉันแน่ใจว่ากวัก ชี-ฮยอน
ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้
197
00:18:16,303 --> 00:18:17,971
ฉันได้ยินมาว่าคุณเกือบตายแล้ว
198
00:18:19,014 --> 00:18:20,390
ได้โปรดอย่า!
199
00:18:22,142 --> 00:18:22,976
เลขที่!
200
00:18:27,356 --> 00:18:31,235
รอ. คุณรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร?
201
00:18:31,819 --> 00:18:33,070
ประธานแบคบอกฉัน
202
00:18:39,618 --> 00:18:41,494
ฉันแน่ใจว่าคุณรู้ดีมาก
203
00:18:41,495 --> 00:18:43,121
ว่าสำหรับคนอย่างเรา
204
00:18:43,122 --> 00:18:46,291
ทันทีที่เราหมดประโยชน์
เราทำเสร็จแล้ว
205
00:18:46,792 --> 00:18:50,169
แต่บัดนี้ท่านประธาน
ได้พบโกจีวอนแล้วจริงๆ
206
00:18:50,170 --> 00:18:53,005
เราต้องช่วยเหลือเขาในทางใดทางหนึ่ง
207
00:18:53,006 --> 00:18:55,008
เพื่อให้เราทั้งสองได้มีชีวิตอยู่
208
00:18:55,884 --> 00:18:56,802
คุณไม่คิดเหรอ?
209
00:19:00,472 --> 00:19:02,432
มาหากันได้เลย
210
00:19:03,433 --> 00:19:04,643
เราจะสามารถช่วยได้อย่างไร.
211
00:19:06,478 --> 00:19:07,729
มันคืออะไร
212
00:19:08,313 --> 00:19:11,900
ที่ประธานต้องการ
จากอัยการโก?
213
00:19:13,235 --> 00:19:15,444
ประธานเบค ซังกิล
และนายกเทศมนตรีจู มินจง
214
00:19:15,445 --> 00:19:18,031
มีหลักฐานอีกชิ้นหนึ่ง
เชื่อมโยงพวกเขา
215
00:19:21,326 --> 00:19:23,036
อย่าให้ฉันต้องทำแบบนี้อีกเลย
216
00:19:24,621 --> 00:19:27,833
มันไม่ง่ายเลยคุณรู้ไหม
217
00:19:28,417 --> 00:19:31,460
เขาไม่ใช่คนช่างพูดเสียทีเดียว
218
00:19:31,461 --> 00:19:35,506
แต่เนื่องจากผมเป็นจิตแพทย์
และฉันเข้าใจจิตวิทยาของมนุษย์
219
00:19:35,507 --> 00:19:37,842
ฉันมีวิธีด้วยคำพูด
220
00:19:37,843 --> 00:19:42,598
คุณควรรู้
ที่ฉันให้เขาพูดด้วยทักษะล้วนๆ
221
00:19:43,098 --> 00:19:44,515
ใช่แล้ว ขอบคุณ
222
00:19:44,516 --> 00:19:46,226
เฮ้ ฉันยังพูดไม่จบเลย
223
00:19:49,521 --> 00:19:51,981
มันจะโอเคไหม
ถ้าฉันได้ยินคุณอีกครั้ง?
224
00:19:51,982 --> 00:19:53,275
ไม่ มันไม่ใช่อย่างนั้น
225
00:19:55,235 --> 00:19:56,069
นี้.
226
00:20:00,032 --> 00:20:02,451
ฉันซื้อสิ่งนี้ระหว่างเดินทางไปโซล
227
00:20:02,951 --> 00:20:08,248
เป็นรุ่นใหม่ล่าสุด
ที่ตรวจจับการดักฟังและอุปกรณ์ GPS ทั้งหมด
228
00:20:08,749 --> 00:20:12,419
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเบคซังกิลปลูกอะไรบางอย่าง
ในขณะที่เฝ้าดูคุณ?
229
00:20:13,170 --> 00:20:16,881
ฉันยังซื้อหนึ่งและตรวจสอบ
แต่ไม่มีอะไรเลย อย่างน้อยก็ในรถของฉัน
230
00:20:16,882 --> 00:20:20,552
ฉันก็ยังกระซิบอยู่แบบนี้
คุณต้องระมัดระวังอยู่เสมอ
231
00:20:26,266 --> 00:20:29,561
ขอบคุณกีจุน
ฉันจะตอบแทนคุณสำหรับความช่วยเหลือของคุณ
232
00:20:30,187 --> 00:20:31,104
อย่าพูดถึงมัน
233
00:20:39,821 --> 00:20:41,531
ฉันว่าฉันก็เจ๋งเหมือนกันนะ
234
00:20:47,955 --> 00:20:50,581
อะไร ข้อมูล
เรื่องแผนเก็บเรือรั่วไหลเหรอ?
235
00:20:50,582 --> 00:20:54,169
ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้น ฉันขาดการติดต่อ
กับหนึ่งในโบรกเกอร์ชาวญี่ปุ่น
236
00:20:55,003 --> 00:20:56,421
ฉันรู้ว่าคุณกำลังวางแผนอะไรอยู่
237
00:20:57,005 --> 00:20:58,590
ต่อไปและลอง
238
00:21:02,511 --> 00:21:04,178
เราขอนัดวันอื่นได้ไหม?
239
00:21:04,179 --> 00:21:06,056
ไม่ เว้นแต่เราต้องการให้มีความล่าช้าอย่างมาก
240
00:21:06,640 --> 00:21:09,601
อย่างน้อยคุณช่วยเปลี่ยนเวลาได้ไหม
เรือออกวันนั้นเหรอ?
241
00:21:10,227 --> 00:21:11,519
ฉันพึ่งคุณนะไคโตะ
242
00:21:11,520 --> 00:21:14,231
เหมือนที่นัมบะ โอซาก้าเมื่อสิบปีที่แล้ว
243
00:21:19,987 --> 00:21:22,281
ไม่มีอะไรในยิมของเรา
244
00:21:25,492 --> 00:21:28,160
เบค ซังกิลไม่เคยทิ้งจุดจบที่หลวมๆ
245
00:21:28,161 --> 00:21:30,079
ตอนนี้เขารู้ว่ามีหลักฐานมากกว่านี้
246
00:21:30,080 --> 00:21:33,166
เขาจะไม่ฆ่าโกอึนเซ
จนกว่าเขาจะพบและทำลายมัน
247
00:21:34,584 --> 00:21:37,421
ในทางหนึ่ง โชคดีที่เธอสูญเสียความทรงจำ
248
00:21:39,089 --> 00:21:41,550
วิธีที่ดีที่สุดคือการลักลอบนำเธอออกไป
โดยเร็วที่สุด
249
00:21:42,342 --> 00:21:45,637
เราต้องส่งโกอึนเซออกไป
พฤหัสนี้ไม่ว่ายังไงก็ตาม
250
00:21:46,638 --> 00:21:47,639
และคุณ?
251
00:21:48,557 --> 00:21:49,850
คุณจะโอเคไหม?
252
00:21:52,060 --> 00:21:52,894
ใช่.
253
00:21:53,395 --> 00:21:56,522
แบคซังกิลจะคิด
มีโอกาสที่ฉันมีหลักฐาน
254
00:21:56,523 --> 00:21:58,608
ดังนั้นเขาจะไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม
255
00:22:02,821 --> 00:22:03,655
ฉันจะไปตอนนี้.
256
00:22:04,906 --> 00:22:05,824
ตกลง.
257
00:22:06,533 --> 00:22:07,409
ไปต่อ.
258
00:22:15,083 --> 00:22:16,418
เราจะทำอย่างไร?
259
00:22:16,918 --> 00:22:18,627
แทฮาจะโอเคจริงๆ เหรอ?
260
00:22:18,628 --> 00:22:20,171
เขาไม่ใช่คนโง่
261
00:22:20,172 --> 00:22:23,592
ฉันแน่ใจว่าเขามีแผนอยู่แล้ว
ในหัวของเขานั้น
262
00:22:26,720 --> 00:22:28,721
เขาจะส่งอึนเซออกไปได้ยังไง?
263
00:22:28,722 --> 00:22:32,516
แล้วอึนเซจะอยู่ต่อไปโดยไม่มีแทฮาได้อย่างไร?
264
00:22:32,517 --> 00:22:36,188
ใช่ ไม่ใช่ว่าผู้คนจะสามารถควบคุมได้
พวกเขารู้สึกอย่างไร
265
00:22:36,772 --> 00:22:39,107
คุณจะทำลายความผูกพันได้อย่างไร
มันลึกซึ้งมากเหรอ?
266
00:22:45,614 --> 00:22:46,530
ที่นี่!
267
00:22:46,531 --> 00:22:47,699
เงินเดือนของฉันได้เท่านี้
268
00:22:49,826 --> 00:22:52,370
มันเป็นเช็คเงินเดือนครั้งแรกของฉัน
หลังจากสูญเสียความทรงจำของฉัน
269
00:22:52,371 --> 00:22:55,123
และฉันก็คิดว่า "ฉันควรซื้ออะไรดี"
270
00:22:55,624 --> 00:23:00,379
มีคนบอกว่าถ้าไม่มีอะไรแล้ว
รองเท้าที่ดีนั้นเป็นสิ่งจำเป็น
271
00:23:01,838 --> 00:23:03,340
คุณควรจะรักษาตัวเอง
272
00:23:04,674 --> 00:23:07,427
ฉันมีทุกสิ่งที่ฉันต้องการแล้ว
273
00:23:11,515 --> 00:23:14,476
ไม่ว่าฉันจะคิดเกี่ยวกับมันมากแค่ไหน
ทั้งหมดที่ฉันต้องการคือจางแทฮา
274
00:23:19,439 --> 00:23:21,108
อะไรกับใบหน้านั้น?
275
00:23:23,360 --> 00:23:25,444
เป็นเพราะไสยศาสตร์นั้นหรือเปล่า
276
00:23:25,445 --> 00:23:27,989
ว่าถ้าคุณให้รองเท้าแก่ใครสักคน
พวกเขาจะหนีไปเหรอ?
277
00:23:29,282 --> 00:23:31,785
ฉันให้พวกเขากับคุณ
ด้วยความหมายที่แตกต่าง
278
00:23:37,874 --> 00:23:40,419
จากนี้ไปก้าวเดินไปด้วยกัน
279
00:23:45,173 --> 00:23:48,677
ดังนั้นตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
ไม่จำเป็นต้องพยายามอย่างหนักด้วยตัวเอง
280
00:23:49,177 --> 00:23:50,762
มาทำทุกอย่างด้วยกัน
281
00:23:54,850 --> 00:23:56,226
พูดถึงเรื่องนั้น…
282
00:24:09,281 --> 00:24:11,116
นำไปวางบนยาของคุณยาย
283
00:24:14,369 --> 00:24:15,370
โก อึนเซ.
284
00:24:22,711 --> 00:24:23,920
คุณสัมผัสได้
285
00:24:26,715 --> 00:24:30,302
ฉันเดาว่า
ฉันชอบจางแทฮามากขนาดนั้นเลย
286
00:24:59,706 --> 00:25:02,209
จากนี้ไปก้าวเดินไปด้วยกัน
287
00:25:26,274 --> 00:25:28,068
ฉันตรวจดูสิ่งที่คุณขอแล้ว
288
00:25:28,693 --> 00:25:29,528
มันเป็นไปได้.
289
00:25:30,153 --> 00:25:30,987
ทำงานได้ดี.
290
00:25:31,488 --> 00:25:34,198
และฉันก็โอนเงินไปจำนวนหนึ่งแล้ว
ไปยังบัญชีของคุณ
291
00:25:34,199 --> 00:25:36,284
ส่งให้คนที่ได้รับบาดเจ็บในวันนี้
292
00:25:37,035 --> 00:25:39,704
- ท่านคุณไม่จำเป็นต้อง--
- พวกเขาได้รับบาดเจ็บเพราะฉัน
293
00:25:42,040 --> 00:25:44,584
คุณรอดจากโลกนั้นมาได้อย่างไร
ด้วยหัวใจอันอ่อนโยนเช่นนี้?
294
00:25:46,086 --> 00:25:48,797
แล้วคุณจะส่งเธอไปได้อย่างไร?
295
00:25:53,134 --> 00:25:55,469
เธอไม่ได้ซื้อด้วยซ้ำ
เสื้อผ้าที่เธอต้องการในวันนี้
296
00:25:55,470 --> 00:25:57,055
เพื่อที่เธอจะได้ซื้อของขวัญให้คุณ
297
00:25:59,266 --> 00:26:01,101
คุณชอบกันและกันมาก
298
00:26:01,851 --> 00:26:05,313
คุณสองคนจะอยู่ยังไง.
หลังจากที่คุณส่งเธอไป?
299
00:26:10,860 --> 00:26:11,695
พูดถึงเรื่องนั้น…
300
00:26:16,491 --> 00:26:18,201
ฉันต้องการความช่วยเหลือจากทุกคน
301
00:26:30,463 --> 00:26:31,840
วันนี้คุณจะไปที่ไหนสักแห่งไหม?
302
00:26:36,636 --> 00:26:37,887
ในการทำงาน.
303
00:26:48,356 --> 00:26:49,608
งานอะไร?
304
00:26:50,108 --> 00:26:52,193
แน่นอนคุณไม่ไป
ไปยิมแบบนั้นเหรอ?
305
00:26:55,196 --> 00:26:57,365
จางแทฮา รอก่อน
306
00:26:58,575 --> 00:27:00,409
นี่ไม่ถูกต้อง
307
00:27:00,410 --> 00:27:02,911
คุณจะกลับไปจริงๆ
ถึงชีวิตนั้นเหรอ?
308
00:27:02,912 --> 00:27:05,623
ฉันพบโรงพยาบาล
เชี่ยวชาญในการดูแลมะเร็งผู้สูงอายุ
309
00:27:05,624 --> 00:27:06,625
สำหรับการผ่าตัดของคุณยาย
310
00:27:07,834 --> 00:27:10,837
ฉันไม่สามารถจ่ายค่าโรงพยาบาลได้
ด้วยเงินเดือนของฉันจากยิม
311
00:27:12,005 --> 00:27:13,298
ถึงกระนั้นนี่ก็เป็นสิ่งที่ผิด
312
00:27:14,215 --> 00:27:16,343
จะกลับไปเป็นนักเลงได้ยังไง?
313
00:27:17,886 --> 00:27:19,763
แล้วคุณมีความคิดที่ดีกว่านี้ไหม?
314
00:27:22,015 --> 00:27:24,183
ฉันจะหาวิธีทำเงินกับคุณ
315
00:27:24,184 --> 00:27:26,519
- รับทุกงานที่ทำได้--
- คุณไม่ทราบชื่อ
316
00:27:43,870 --> 00:27:45,872
- นั่นแทฮาไม่ใช่เหรอ?
- คือแทฮาและอึนเซ
317
00:27:47,374 --> 00:27:48,208
แท…
318
00:27:49,000 --> 00:27:51,001
เกิดอะไรขึ้น? ดูเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ
319
00:27:51,002 --> 00:27:52,837
จางแทฮา!
320
00:28:00,095 --> 00:28:02,639
- ฉันคิดว่าพวกเขาทะเลาะกัน
- เธอร้องไห้เหรอ?
321
00:28:05,642 --> 00:28:06,643
สุภาพสตรี.
322
00:28:08,311 --> 00:28:09,521
คุณกำลังทำอะไร?
323
00:28:15,777 --> 00:28:16,945
ไม่มีอะไรเลย.
324
00:28:19,656 --> 00:28:22,616
มีบางอย่างเกิดขึ้นกับพวกเขาใช่ไหม?
325
00:28:22,617 --> 00:28:24,785
มีบางอย่างผิดปกติใช่ไหม?
326
00:28:24,786 --> 00:28:26,370
พูดคุย.
327
00:28:26,371 --> 00:28:28,539
เราทุกคนมีเวลาหลายทศวรรษ
ใต้เข็มขัดของเรา
328
00:28:28,540 --> 00:28:31,376
คุณคิดว่าเราไม่สามารถอ่านห้อง? บอกเราสิ!
329
00:28:33,962 --> 00:28:37,257
เราสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง
ไม่กี่วันนี้
330
00:28:37,841 --> 00:28:41,428
มีคนแปลกหน้าแล้ว
คืบคลานเข้าไปในหมู่บ้านอันเงียบสงบของเรา
331
00:28:42,137 --> 00:28:44,722
และบนถนนเท่านั้นที่เคยใช้
โดยรถแทรกเตอร์สองสามคัน
332
00:28:44,723 --> 00:28:48,809
เราเห็นเมอร์เซเดส-เบนซ์สีดำคันใหญ่
333
00:28:48,810 --> 00:28:49,727
บอกเรา.
334
00:28:49,728 --> 00:28:51,603
เกิดอะไรขึ้นบนโลกนี้?
335
00:28:51,604 --> 00:28:54,190
- บอกเรา.
- พูดคุย.
336
00:28:54,774 --> 00:28:58,235
- พูดคุย!
- บอกเรา.
337
00:28:58,236 --> 00:28:59,654
บอกเรา.
338
00:29:01,406 --> 00:29:04,325
อัยการจากโซลเหรอ?
339
00:29:07,495 --> 00:29:08,663
แล้วเรื่องทั้งหมดนี้
340
00:29:09,622 --> 00:29:13,126
เป็นการกระทำเพื่อช่วยอึนแซของเรา
ใครไม่มีความทรงจำ?
341
00:29:14,169 --> 00:29:18,214
ฉันบอกคุณเรื่องนี้รู้
ว่าแทฮาจะทุบตีฉันจนตาย
342
00:29:18,882 --> 00:29:23,470
เพราะฉันคิดว่าเราสามารถใช้ความช่วยเหลือได้เช่นกัน
จากคุณสาวๆ S.E.S.
343
00:29:25,054 --> 00:29:27,056
- ตกลง.
- ความดี.
344
00:29:29,100 --> 00:29:31,686
ยิมมวยของหงษ์
345
00:29:32,312 --> 00:29:34,521
โปรดช่วยฉันด้วยคุณหง
346
00:29:34,522 --> 00:29:38,150
จางแทฮาฟังคุณอยู่
347
00:29:38,151 --> 00:29:41,028
ดังนั้นโปรดโน้มน้าวใจเขาด้วย โปรด?
348
00:29:41,029 --> 00:29:42,237
มันไม่มีประโยชน์
349
00:29:42,238 --> 00:29:45,616
คุณหงได้ลองทุกอย่างแล้ว
เพื่อหยุดเขา
350
00:29:45,617 --> 00:29:47,786
แต่คุณรู้ไหมว่าเขาดื้อรั้นเหมือนล่อ
351
00:29:50,121 --> 00:29:51,372
ไอ้พังค์นั่น
352
00:29:56,711 --> 00:29:57,837
อะไรตอนนี้?
353
00:29:59,297 --> 00:30:02,425
แกดูถูกพวกอันธพาล อึนเซ
354
00:30:07,597 --> 00:30:09,307
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
355
00:30:12,769 --> 00:30:16,731
เขาสัญญากับฉัน
ว่าเขาจะไม่ใช้ความรุนแรงอีกต่อไป
356
00:30:17,565 --> 00:30:20,193
เขาไม่ใช่คนผิดสัญญา
357
00:30:27,283 --> 00:30:29,410
จางแทฮาทำได้ยังไง...
358
00:30:38,294 --> 00:30:39,628
เฮ้ จริงๆ แล้วคุณ...
359
00:30:39,629 --> 00:30:42,715
คุณสามารถเตรียมเสบียงสองเดือนได้หรือไม่
ยาสำหรับเธอเหรอ?
360
00:30:43,633 --> 00:30:46,177
และบางสิ่งที่จะทำให้เธอสงบลง
เมื่อเธอรู้สึกแย่
361
00:30:48,054 --> 00:30:51,099
คุณคิดว่าการทำเช่นนี้จะเปลี่ยนไปหรือไม่
เธอรู้สึกอย่างไรกับคุณ?
362
00:30:52,892 --> 00:30:54,601
โกอึนเซเกลียดพวกอันธพาล
363
00:30:54,602 --> 00:30:57,021
บางทีก็เกลียดฉัน
จะทำให้เจ็บน้อยลงนิดหน่อย
364
00:31:02,068 --> 00:31:03,485
ไอ้บ้านั่น!
365
00:31:03,486 --> 00:31:07,948
ด้วยเหตุนี้ฉันจึงต่อต้านมาก
มวยพิลซึง.
366
00:31:07,949 --> 00:31:12,370
ถ้ารู้แค่ว่าจะสู้ยังไง
มันง่ายที่จะไปตามเส้นทางนั้น
367
00:31:14,038 --> 00:31:15,622
นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังพูด
368
00:31:15,623 --> 00:31:19,001
ฉันคิดว่าพังค์
ได้กระทำการของเขาร่วมกัน
369
00:31:19,002 --> 00:31:20,169
แต่กลับกลายเป็นอันธพาล?
370
00:31:21,129 --> 00:31:23,297
เขาเป็นคนที่สูญเสียไปแล้ว
371
00:31:23,298 --> 00:31:24,715
เมื่อมองย้อนกลับไปตอนนี้
372
00:31:24,716 --> 00:31:27,342
มันโล่งใจมาก
คุณไม่ได้เดินไปตามทางเดิน
373
00:31:27,343 --> 00:31:28,261
อึนเซ.
374
00:31:29,220 --> 00:31:32,098
ไอ้เวรนั่นแทฮา แค่ทิ้งเขาไปแล้ว!
375
00:31:37,812 --> 00:31:39,731
ฉันควรจะกลับบ้าน
376
00:31:59,417 --> 00:32:00,335
แทฮา.
377
00:32:19,938 --> 00:32:21,564
มันจะต้องมีวิธี
378
00:32:22,315 --> 00:32:24,817
บางทีเราคงทำอะไรไม่ได้ตอนนี้
379
00:32:25,818 --> 00:32:26,903
แต่วันหนึ่ง
380
00:32:27,946 --> 00:32:29,697
ฉันแน่ใจว่าจะมีวิธี
381
00:33:02,355 --> 00:33:05,066
ฉันรู้ว่าการช่วยชีวิตเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก
382
00:33:06,109 --> 00:33:07,360
แต่คุณไม่ควรได้รับบาดเจ็บ
383
00:33:12,824 --> 00:33:14,951
คุณไม่สามารถประมาทพลังของอาหารได้
384
00:33:15,451 --> 00:33:18,454
คุณต้องมีพุงเต็มเพื่อทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่
385
00:33:25,294 --> 00:33:27,630
ตลอดเวลานี้ ทุกวัน
386
00:33:28,214 --> 00:33:31,175
ทุกช่วงเวลาคงจะรู้สึกเหมือน
เดินไต่เชือก
387
00:33:32,218 --> 00:33:33,636
ด้วยภาระอันใหญ่หลวงนั้น
388
00:33:38,349 --> 00:33:39,392
ขอบคุณ
389
00:33:40,226 --> 00:33:43,062
ณ ตอนนี้เราไม่มีทางเลือก
แต่ต้องส่งอึนแซออกไป
390
00:33:43,646 --> 00:33:45,440
ถ้าเราอยากจะช่วยเธอใช่ไหม?
391
00:33:48,735 --> 00:33:49,736
ใช่.
392
00:33:55,992 --> 00:33:59,328
และมีอะไรที่เราสามารถช่วยได้บ้าง?
393
00:34:31,069 --> 00:34:31,903
คุณสบายดีไหม?
394
00:34:37,492 --> 00:34:38,826
ฉันตกใจมาก
395
00:34:39,327 --> 00:34:41,370
ถึงอย่างนั้นก็ล้มลงแบบนั้นได้ยังไง?
396
00:34:41,954 --> 00:34:43,748
คุณต้องเรียนรู้ที่จะป้องกันตัวเอง
397
00:34:46,709 --> 00:34:49,295
ง่ายสำหรับคนอย่างคุณจะพูด
398
00:34:54,759 --> 00:34:55,802
อยากให้ฉันสอนคุณเหรอ?
399
00:34:59,305 --> 00:35:02,265
ก่อนอื่นให้เข้าสู่ตำแหน่งนี้
400
00:35:02,266 --> 00:35:04,560
ถ้ามีคนโจมตีคุณแบบตรงหน้า
401
00:35:05,686 --> 00:35:07,897
คุณเพียงแค่ต้องหันร่างกายของคุณแบบนี้
402
00:35:09,732 --> 00:35:12,944
เพียงแต่หันหลังกลับ
คุณสามารถหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บสาหัสได้
403
00:35:13,736 --> 00:35:14,654
มาลองดูกัน
404
00:35:16,239 --> 00:35:18,116
- แค่นั้นแหละ.
- แบบนี้?
405
00:35:18,866 --> 00:35:20,952
และถ้ามีคนโจมตีคุณจากด้านหลัง...
406
00:35:21,828 --> 00:35:23,579
ลองจับฉันจากด้านหลังสิ
407
00:35:26,165 --> 00:35:26,999
แบบนี้?
408
00:35:27,834 --> 00:35:28,709
แล้ว…
409
00:35:29,794 --> 00:35:30,878
ก้าวเท้าของพวกเขา
410
00:35:31,379 --> 00:35:33,547
ศอกพวกมันไว้ที่ท้อง
411
00:35:33,548 --> 00:35:35,466
ยื่นขาของคุณออกไปเพื่อสะดุดพวกมัน…
412
00:35:38,094 --> 00:35:39,137
และวิ่งหนีไป
413
00:35:45,977 --> 00:35:48,146
โอเค ฉันจะลองดู
414
00:35:49,939 --> 00:35:52,400
เมื่อมีคนโจมตีข้าพเจ้าจากด้านหลัง
415
00:35:53,151 --> 00:35:54,527
ฉันเหยียบเท้าพวกเขา
416
00:35:55,027 --> 00:35:57,529
ศอกพวกมันไว้ที่ท้อง
417
00:35:57,530 --> 00:35:59,782
ยื่นขาของฉันออกไปให้มันล้มลง
418
00:36:00,283 --> 00:36:01,325
และวิ่งหนีไป
419
00:36:02,326 --> 00:36:03,161
คุณสบายดี.
420
00:36:04,704 --> 00:36:07,165
เจ๋งเลย มันได้ผลจริงๆ
421
00:36:07,874 --> 00:36:09,375
ให้ฉันลองอีกครั้งหนึ่ง
422
00:36:10,334 --> 00:36:11,169
ตกลง.
423
00:36:13,838 --> 00:36:14,672
แล้ว…
424
00:36:24,307 --> 00:36:26,184
ก้าวเท้าของพวกเขา…
425
00:36:33,316 --> 00:36:36,652
เคลื่อนย้ายได้ยากเล็กน้อยหากคุณทำเช่นนี้
426
00:36:59,967 --> 00:37:01,719
จางแทฮา.
427
00:37:06,599 --> 00:37:07,433
โก อึนเซ.
428
00:37:09,685 --> 00:37:11,687
อย่าใช้มันยากเกินไป
429
00:37:14,273 --> 00:37:16,108
หากคุณเพียงแค่มีชีวิตอยู่ต่อไป...
430
00:37:21,197 --> 00:37:22,698
ทุกอย่างผ่านไป
431
00:37:28,663 --> 00:37:30,289
คุณเพียงแค่ต้องมีชีวิตอยู่
432
00:37:35,753 --> 00:37:37,672
คุณกำลังพูดถึงอะไร?
433
00:37:44,178 --> 00:37:45,471
ฉันขอโทษที่ทำให้คุณตกใจ
434
00:37:48,516 --> 00:37:50,268
สำหรับการทำร้ายคุณ
435
00:38:01,237 --> 00:38:02,405
ลมหนาว.
436
00:38:03,781 --> 00:38:04,824
ฉันจะซื้อเสื้อแจ็คเก็ตให้คุณ
437
00:38:43,571 --> 00:38:47,867
วันแห่งการหลบหนี
438
00:38:52,163 --> 00:38:54,456
- ดูน่าอร่อย.
- ถูกต้องแล้ว…
439
00:38:54,457 --> 00:38:55,665
ไม่มีเหตุผลพิเศษ
440
00:38:55,666 --> 00:38:58,836
คุณดูแย่ลงเพราะแทฮา
441
00:38:59,712 --> 00:39:01,629
ดังนั้น เพื่อเป็นกำลังใจให้คุณ
442
00:39:01,630 --> 00:39:05,800
ฉันคิดว่าเราทุกคนคงจะได้อยู่ด้วยกัน
และแบ่งปันอาหาร
443
00:39:05,801 --> 00:39:06,969
- ใช่.
- ใช่.
444
00:39:07,970 --> 00:39:10,263
โป๊ะเต้าหู้ที่คุณชอบ
445
00:39:10,264 --> 00:39:12,516
ฉันทำเต้าหู้เอง
446
00:39:15,061 --> 00:39:15,895
ตกลง.
447
00:39:16,395 --> 00:39:18,272
ขอบคุณมาก.
448
00:39:19,273 --> 00:39:20,107
ทุกคน.
449
00:39:22,651 --> 00:39:23,902
กินข้าวกันเถอะ โอเค?
450
00:39:23,903 --> 00:39:26,655
คุณรู้ไหม
451
00:39:27,531 --> 00:39:30,658
ฉันไม่เห็นแท็ก
และบังเอิญซื้อไซส์เล็กมา
452
00:39:30,659 --> 00:39:31,785
สงสาร.
453
00:39:31,786 --> 00:39:33,996
ทำไมไม่ใส่มันล่ะอึนเซ?
454
00:39:35,623 --> 00:39:36,499
แต่นี่คือ...
455
00:39:37,708 --> 00:39:39,585
และนี่...
456
00:39:40,086 --> 00:39:42,545
ฉันทำสิ่งนี้
เมื่อข้าพเจ้ายังมีพลังจิตอยู่
457
00:39:42,546 --> 00:39:44,632
พกติดตัวไปด้วย ก็จะได้ผล..
458
00:39:45,466 --> 00:39:47,009
- ตกลง.
- นั่นเป็นสิ่งล้ำค่า
459
00:39:48,427 --> 00:39:49,552
ที่นี่!
460
00:39:49,553 --> 00:39:52,764
นี่คือสุราแผงคอสิงโต
461
00:39:52,765 --> 00:39:53,723
เอามัน.
462
00:39:53,724 --> 00:39:55,475
แต่นี่คือ...
463
00:39:55,476 --> 00:39:57,727
นี่เป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดของคุณไม่ใช่หรือ?
464
00:39:57,728 --> 00:40:01,481
คุณสามารถพบเห็ดได้ทุกที่
ถ้าคุณขุดด้วยจอบ
465
00:40:01,482 --> 00:40:02,899
ฉันสามารถทำมากกว่านี้ได้
466
00:40:02,900 --> 00:40:03,776
แต่...
467
00:40:08,948 --> 00:40:10,449
มากขนาดนี้?
468
00:40:11,117 --> 00:40:12,952
ซองวอล.
469
00:40:14,412 --> 00:40:16,080
นี่มันอะไรกันทุกคน?
470
00:40:16,580 --> 00:40:18,791
พวกคุณทุกคนให้ของขวัญฉันหรือเปล่า
471
00:40:20,376 --> 00:40:21,585
เพื่อเป็นกำลังใจให้ฉัน?
472
00:40:28,884 --> 00:40:30,009
การประกวดภาพถ่ายหมู่บ้านทอฟฟี่
473
00:40:30,010 --> 00:40:31,636
- นี่คือเราทำทอฟฟี่
- ขวา?
474
00:40:31,637 --> 00:40:32,680
ใช่มันเป็น
475
00:40:33,180 --> 00:40:35,683
- ดูนี่สิ
- คุณต้องการรูปภาพไหม?
476
00:40:37,101 --> 00:40:37,977
ที่บาร์คาราโอเกะ
477
00:40:39,019 --> 00:40:40,103
สวยจังเลย
478
00:40:40,104 --> 00:40:42,857
นั่นเป็นสิ่งที่ดี
คุณดูเหมือนนักแสดงเลย
479
00:40:47,027 --> 00:40:48,112
นี่คือพวกคุณ
480
00:40:50,823 --> 00:40:52,324
เกิดอะไรขึ้น? เราดูดี.
481
00:40:53,784 --> 00:40:55,953
คุณและซองวอลดูดีมากในเรื่องนี้
482
00:40:56,454 --> 00:40:58,914
- ช่างน่ารักจริงๆ
- คุณดูสวยมาก.
483
00:41:00,416 --> 00:41:04,378
ฉันรักหมู่บ้านนี้จริงๆ
484
00:41:05,588 --> 00:41:08,047
ทิวทัศน์ก็สวยงาม
485
00:41:08,048 --> 00:41:10,467
และฉันชอบกลิ่นหอมหวาน
ของทอฟฟี่เดือด
486
00:41:10,468 --> 00:41:11,594
แน่นอน.
487
00:41:12,219 --> 00:41:13,053
ขวา?
488
00:41:13,554 --> 00:41:18,433
เกิดและเติบโตในหมู่บ้านทอฟฟี่
489
00:41:18,434 --> 00:41:22,605
ฉันได้เรียนรู้ความสัมพันธ์นั้น
เป็นเหมือนทอฟฟี่หวาน
490
00:41:23,481 --> 00:41:27,859
เมื่อคุณสร้างความผูกพันแล้ว
มันไม่ง่ายเลยที่จะทำลายมัน
491
00:41:27,860 --> 00:41:28,943
ถูกต้องแล้ว
492
00:41:28,944 --> 00:41:32,697
และยิ่งอบอุ่นเท่าไร
ยิ่งมันเกาะติดมากเท่าไร
493
00:41:32,698 --> 00:41:36,785
แม้ว่าคุณต้องการจะคายมันออกมาครึ่งทางก็ตาม
มันติดอยู่จนคุณไม่สามารถทำได้
494
00:41:40,372 --> 00:41:41,499
นั่นเป็นเหตุผล
495
00:41:42,041 --> 00:41:44,502
ถ้ามันตั้งใจจะเป็น มันก็จะติด
496
00:41:45,002 --> 00:41:46,670
คุณคงได้เจอกันอีกแล้ว
497
00:41:51,425 --> 00:41:52,509
เมื่อคุณคิดเกี่ยวกับมัน
498
00:41:52,510 --> 00:41:55,178
บอกว่ามีบางอย่างเหมือนท๊อฟฟี่
เป็นสิ่งที่ดี
499
00:41:55,179 --> 00:41:57,640
อยากรู้ว่ามันใช้ยังไง
ในทางที่ไม่ดี
500
00:41:59,475 --> 00:42:00,517
แทฮา.
501
00:42:00,518 --> 00:42:02,227
คุณอยู่ที่นี่ มา.
502
00:42:02,228 --> 00:42:03,062
เฮ้.
503
00:42:05,773 --> 00:42:06,607
เราต้องไป.
504
00:42:08,317 --> 00:42:09,151
ที่ไหน?
505
00:42:11,820 --> 00:42:13,030
ฉันจะบอกคุณระหว่างทาง
506
00:42:15,699 --> 00:42:16,534
ไปต่อ.
507
00:42:17,785 --> 00:42:20,912
ทุกคนเลือกรูปถ่ายของคุณ
และอย่าลืมช่วยฉันบ้าง
508
00:42:20,913 --> 00:42:22,580
- แน่นอน.
- เราจะกลับมา.
509
00:42:22,581 --> 00:42:23,957
- เอาล่ะ.
- ตกลง.
510
00:42:23,958 --> 00:42:24,792
เจอกันพรุ่งนี้.
511
00:42:56,198 --> 00:42:58,450
และเราเพิ่งเริ่มจะผูกพันกัน
512
00:43:08,002 --> 00:43:09,253
โอ้ที่รัก
513
00:43:14,925 --> 00:43:16,135
เราไปสูดอากาศบริสุทธิ์กันไหม?
514
00:43:17,511 --> 00:43:20,055
ช่วงนี้มันเป็นเรื่องยาก
คุณสามารถใช้การเปลี่ยนฉากได้
515
00:43:26,186 --> 00:43:27,271
คุณควรได้รับการเปลี่ยนแปลง
516
00:43:28,105 --> 00:43:30,649
เราจะไปดูทะเล,
ดังนั้นจงแต่งตัวให้อบอุ่น
517
00:43:36,780 --> 00:43:41,243
ท่าเรือแดดัง
518
00:43:48,751 --> 00:43:52,087
ฉันคิดว่านี่เป็นครั้งแรก
ฉันมาไกลจากหมู่บ้านทอฟฟี่มากขนาดนี้
519
00:43:55,215 --> 00:43:57,968
เราเคยเห็นทะเลด้วยกันมาก่อน
ใช่ไหม?
520
00:43:59,178 --> 00:44:00,012
ใช่.
521
00:44:04,141 --> 00:44:05,643
มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?
522
00:44:06,560 --> 00:44:08,771
คุณดูไม่ดีมาสักระยะแล้ว
523
00:44:09,521 --> 00:44:11,649
เหนื่อยก็หันหลังกลับได้
524
00:44:12,983 --> 00:44:13,817
ไม่เป็นไร.
525
00:44:25,537 --> 00:44:27,915
เกิดอะไรขึ้น? เกิดอะไรขึ้น?
526
00:44:52,398 --> 00:44:53,816
เกิดอะไรขึ้น?
527
00:44:59,446 --> 00:45:00,447
ตั้งใจฟัง.
528
00:45:00,948 --> 00:45:04,118
อย่าออกมาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
และติดตาม Gang-rok เมื่อเขามาถึงที่นี่
529
00:45:04,618 --> 00:45:06,161
อะไร ไปไหน?
530
00:45:07,162 --> 00:45:08,538
จางแทฮา.
531
00:45:08,539 --> 00:45:09,540
คุณอยู่ที่ไหน…
532
00:45:16,839 --> 00:45:17,840
รับเขา!
533
00:45:24,221 --> 00:45:25,347
จางแทฮา!
534
00:45:34,064 --> 00:45:35,065
เปิดมัน!
535
00:45:41,572 --> 00:45:44,199
ก้าวต่อไป! เราไม่มีเวลา!
536
00:45:54,209 --> 00:45:55,836
- แทฮา.
- ไปเดี๋ยวนี้!
537
00:45:56,462 --> 00:45:58,630
เราต้องรีบแล้ว!
538
00:46:00,632 --> 00:46:01,508
ตอนนี้!
539
00:46:05,846 --> 00:46:08,140
เขาจะอยู่ข้างหลังเรา
540
00:46:09,892 --> 00:46:11,185
เฮ้ หยุดพวกมัน!
541
00:46:40,589 --> 00:46:41,882
เกิดอะไรขึ้น?
542
00:46:42,591 --> 00:46:43,801
รีบอธิบายหน่อยสิ
543
00:46:45,093 --> 00:46:47,428
เขาพยายามที่จะช่วยคุณ
544
00:46:47,429 --> 00:46:49,139
ตอนนี้คุณจะไปญี่ปุ่น
545
00:46:49,640 --> 00:46:51,390
คุณกำลังพูดถึงอะไรบนโลกนี้?
546
00:46:51,391 --> 00:46:52,810
แค่ไปและอยู่ที่นั่นก่อน
547
00:46:53,602 --> 00:46:55,813
นั่นเป็นวิธีเดียวที่คุณจะมีชีวิตอยู่
548
00:46:57,105 --> 00:46:58,232
แล้วจางแทฮาล่ะ?
549
00:46:59,358 --> 00:47:00,692
เขามาด้วยเหรอ?
550
00:47:01,902 --> 00:47:02,903
ใช่.
551
00:47:16,875 --> 00:47:17,751
อึนเซ.
552
00:47:19,211 --> 00:47:21,462
จางแทฮามาจริงๆ ใช่ไหม?
553
00:47:21,463 --> 00:47:22,339
แน่นอน.
554
00:47:23,006 --> 00:47:26,093
หากคุณเพียงแค่รออยู่ที่นั่นสักหน่อย
เขาจะมาที่นี่ในไม่ช้า
555
00:47:29,221 --> 00:47:30,222
ตกลง.
556
00:47:41,358 --> 00:47:42,358
กังรอก.
557
00:47:42,359 --> 00:47:44,236
จางแทฮา…
558
00:48:16,852 --> 00:48:18,644
ฉันเป็นเพื่อนของแทฮา ไคโตะ
559
00:48:18,645 --> 00:48:20,230
ฉันจะพาคุณไปจากที่นี่
560
00:48:20,814 --> 00:48:23,150
- โปรดติดตามฉันด้วย
- คุณสามารถติดตามเขาได้
561
00:48:23,734 --> 00:48:24,735
เขาเป็นผู้ชายของแทฮา
562
00:48:26,069 --> 00:48:28,780
ฉันจะไปแทฮา ไคโตะ.
563
00:48:34,453 --> 00:48:35,829
ทางนี้.
564
00:49:05,859 --> 00:49:07,319
เราจะออกเดินทางในอีกสิบนาที
565
00:49:08,820 --> 00:49:09,655
ขอโทษ?
566
00:49:10,906 --> 00:49:13,283
แล้วจางแทฮาล่ะ?
567
00:49:36,264 --> 00:49:38,809
ไคโตะ
การขึ้นเครื่องเสร็จสมบูรณ์
568
00:50:05,085 --> 00:50:08,088
จับเวลา
569
00:51:16,948 --> 00:51:19,283
ไม่ ฉันไม่ต้องการที่จะไป
570
00:51:19,284 --> 00:51:21,535
ฉันจะไปที่ไหนถ้าไม่มีจางแทฮา?
571
00:51:21,536 --> 00:51:24,289
จางแทฮาอยู่ไหน? เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส
572
00:51:26,958 --> 00:51:29,711
จางแทฮากำลังเสี่ยงชีวิต
เพื่อช่วยคุณ
573
00:51:30,295 --> 00:51:31,338
อย่ายุ่งเรื่องนี้
574
00:55:12,100 --> 00:55:13,727
เลือดมีรสชาติอย่างไรหลังจากผ่านไปนาน?
575
00:55:20,150 --> 00:55:22,277
จางแทฮาก็คือจางแทฮานั่นเอง
576
00:55:22,986 --> 00:55:24,779
คุณสามารถบันทึกอัยการโกได้
577
00:55:27,824 --> 00:55:31,036
แต่คิดจริงๆเหรอ.
เรือลำนั้นคงไม่มี...
578
00:55:34,414 --> 00:55:35,415
คนของฉันอยู่ตรงนั้นเหรอ?
579
00:55:49,471 --> 00:55:50,930
ฉันแค่เล่นกับคุณ
580
00:55:52,098 --> 00:55:53,767
คิดถึงนิดหน่อย
581
00:55:54,267 --> 00:55:57,854
และฉันต้องเห็นคุณต่อสู้
เหมือนชีวิตของคุณอยู่บนเส้น
582
00:56:19,542 --> 00:56:21,878
อย่างน้อยคุณช่วยเปลี่ยนเวลาได้ไหม
เรือออกเหรอ?
583
00:56:23,046 --> 00:56:24,338
ฉันพึ่งคุณนะไคโตะ
584
00:56:24,339 --> 00:56:27,050
เหมือนที่นัมบะ โอซาก้าเมื่อสิบปีที่แล้ว
585
00:56:34,307 --> 00:56:35,642
มีใครฟังอยู่หรือเปล่า?
586
00:56:36,768 --> 00:56:40,271
ฉันคิดอย่างนั้น กำลังคิดจะลงเรือครับ.
ด้วยมอเตอร์ดัดแปลง
587
00:56:40,772 --> 00:56:41,648
นั่นเสี่ยงเกินไป
588
00:56:42,232 --> 00:56:44,818
ถ้าเราไปเร็วเกินไป
หน่วยยามฝั่งจะพบเรา
589
00:56:46,194 --> 00:56:47,362
เราต้องรับความเสี่ยง
590
00:56:49,072 --> 00:56:50,572
ฉันจะเตรียมเรือให้พร้อม
591
00:56:50,573 --> 00:56:52,658
และฉันสามารถหันเหความสนใจของหน่วยยามฝั่งได้
592
00:56:52,659 --> 00:56:54,993
ฉันตรวจดูสิ่งที่คุณขอแล้ว
593
00:56:54,994 --> 00:56:56,246
มันเป็นไปได้.
594
00:56:58,123 --> 00:57:00,124
เรือลำนี้จะออกในสามนาที
595
00:57:00,125 --> 00:57:02,585
เราไม่มีเวลา.
เราต้องรีบโอน.
596
00:57:13,930 --> 00:57:15,432
โอนไปยังเรือยนต์
กำลังออกเดินทาง
597
00:57:38,705 --> 00:57:39,539
ประธานครับ.
598
00:57:40,498 --> 00:57:42,625
อัยการโกไม่ได้อยู่บนเรือบรรทุกสินค้า
599
00:58:03,146 --> 00:58:05,148
เกิดอะไรขึ้น…
600
00:58:12,447 --> 00:58:14,908
ไม่! จางแทฮา!
601
00:58:15,909 --> 00:58:17,076
เลขที่!
602
00:58:20,622 --> 00:58:21,956
ฉันอัยการโก จีวอน
603
00:58:22,624 --> 00:58:23,917
เจอกันอีกแล้วนะอัยการ
604
00:58:49,275 --> 00:58:50,944
ความรักที่เหนียวแน่นของเรา
605
00:59:37,574 --> 00:59:41,536
แปลคำบรรยายโดย: Jimin Choi